Zondag 15 december in CCW meer muziek en meer over de bandoneon een belangrijk instrument in de Argentijnse tango traditie.

Persfoto 05 Jo BrunenbergJo Brunenberg bekend van zijn fotografie ‘all over the place’ heeft zoals veel creatieve mensen, meerdere talenten. Sinds hij over meer vrije tijd beschikt is hij dan ook zijn muzikaal talent aan het perfectioneren. En wel op accordeon, in eigen woorden;

‘Wat ik met accordeon heb…..

Zelf speelde ik in mijn vroege jeugd een aantal jaren accordeon en heb toen ook les gehad.

In mijn pubertijd ben ik er echter mee gestopt om pas tientallen jaren daarna weer opnieuw te beginnen.

Heb toen eerst weer lessen gevolgd bij Trix Reintjes en nu de afgelopen vijf jaar aan de Muziekacademie in Mol bij Ludo Mariën, een van de beste accordeonspelers in België en tevens hoofddocent accordeon aan het Conservatorium in Antwerpen.

Een accordeon is inderdaad het instrument bij uitstek voor melancholieke muziek maar de moderne “concert accordeon” is niet alleen geschikt voor volksmuziek maar ook voor klassieke en moderne muziek.

Een groot voordeel ten opzichte van bijvoorbeeld een piano is dat het instrument draagbaar is en je het dus overal makkelijk mee naar toe kunt nemen.

De akkoordbassen geven je bovendien de mogelijkheid om zowel de melodie (rechts) als de begeleiding (links) van een muziekstuk te spelen.

Bijj de moderne concert accordeon kun je bovendien met de zogenaamde “melodie bassen” tegenwoordig ook polyfone (meerstemmige) muziek spelen.

Kortom: Een instrument met héél veel mogelijkheden en een heel eigen klankkleur en een scala aan muziekrepertoires’.

Jo zal ook het een en ander over de bandoneon vertellen.

bandoneonDe bandoneon

De bandoneon is in 1854 in Krefeld door Heinrich Band ontwikkeld. De toonvorming bij de bandoneon vindt plaats met zogenaamde vrij zwevende metalen tongen en op dat punt is het instrument verwant aan de accordeon die iets vroeger namelijk in 1829 werd gepatenteerd. De bandoneon heeft aan beide zijkanten knopjes en heeft een erg lange balg die door de bespeler als het ware ‘gebroken’ wordt op de knie om zeer felle accenten te krijgen. De klank van de bandoneon zelf is warm en wollig en dat maakt het instrument uitstekend geschikt voor het spelen van melancholisch getinte muziek, zoals de Tango.

De bandoneon verschilt op een aantal punten wezenlijk van de accordeon. Het meeste voorkomende type accordeon heeft aan de linkerkant (vanuit de speler gezien) een groot aantal bas knopjes. Bij het indrukken van één zo’n bas knopje klinkt er een volledig akkoord van drie tonen, bijvoorbeeld het C-majeur akkoord bestaande uit de tonen C, E en G, of zo je wil, Do, Mi, Sol. Daarom heet zo’n instrument dan ook accordeon. Bij een bandoneon echter klinkt bij het indrukken van één knopje aan de linkerkant slechts één enkele toon. Een bandoneon heeft tegenwoordig een bereik van vijf octaven, iets wat overigens ook bij moderne concert accordeons het geval is.

Een ander groot verschil met de accordeon is dat bij de accordeon door het indrukken van een knop of toets bij duwen en trekken met de balg dezelfde toon klinkt. Bij de bandoneon is dat niet zo, de bandoneon is wisseltonig dat wil zeggen dat duwen en trekken een verschillende toon laat klinken, net als bij een harmonica.

Nog een groot verschil is dat een accordeon een heel logische volgorde heeft in de ligging van de knoppen en/of de toetsen, bij de bandoneon lijkt die indeling tamelijk willekeurig en dat maakt het extra moeilijk om een bandoneon te leren bespelen.

In Duitsland werd de bandoneon snel populair en bleef dat tot begin 1900, Daarna werd daar de accordeon steeds populairder ook omdat dat instrument eenvoudiger was aan te leren.

Duitse zeelieden en Italiaanse emigranten brachten de bandoneon eind 1800 naar Argentinië waar het instrument snel populair werd als volksinstrument en vooral werd gebruikt voor milonga muziek waaruit later de tango ontstond. Een bekende tango zanger en componist uit die tijd was Carlos Gardel. (1890-1935).

In Buenos Aires in Argentinië was Aníbal Troilo de pionier op bandoneongebied maar wij kennen bij ons vooral een van de leden van zijn tango orkest: De bandoneonist en componist Astor Piazzolla (1921-1992).

Piazzolla had een studie klassieke muziek gehad en verweefde invloeden uit de klassieke muziek maar ook uit de Jazz met de tangomuziek en zo ontstond de tango nuevo die we nu kennen.

Zijn meest bekende stuk, zeker in Nederland is natuurlijk Adiós Nonino uit 1959 dat we kennen van het huwelijk van Willem Alexander en Maxima in 2002, gespeeld door de inmiddels wereldberoemde Carel Kraayenhof.

Jo zal op accordeon ‘Sentimental’ van Astor PIazolla en “Volver” van Carlos Gardel ten gehore brengen. Alvast een voorproefje klik hier http://www.youtube.com/watch?v=XjvK_7fLl_Y en beter abonneer je meteen op zijn kanaal http://www.youtube.com/channel/UCEaIc6v5j3C9PROKEx6AAQQ de filmpjes en de muziek zijn het meer dan waard.

Tango Martino wordt uitgevoerd door de dansers Lotte Bosch, Jellie Buunk, Josje Caris, Eva Haanen, Lieke Prinsen, Manon Schroijen, Sanne Steuten en Linda Wolter o.l.v. Sandra Höpfner-Buchnitzki.Lyrical dance

Mijn naam is Sandra Höpfner-Buchnitzki. Ik ben 35 jaar en van oorsprong Duitse. Na mijn studie aan de Fontys Dansacademie Tilburg ben ik als Dans- en Pilatesdocente sinds 2005 werkzaam bij het Regionaal Instituut voor Cultuur- en Kunsteducatie (RICK).

Mijn vakkenpakket varieert Pilates, Kleuterdans, Klassiek Ballet en Jazzdance tot Lyrical Dance, een les die eerst sinds binnenkort bij Rick bestaat.

Lyrical dance is een fusie van de Klassieke ballettechniek en de vrijheid en expressiviteit van Jazzdans. Basiselementen uit de Klassieke dans worden gebruikt in de warming-up en techniekoefeningen. Daarnaast werken we aan mooie, moderne danscombinaties en choreografieën.

De groep is pas dit schooljaar ontstaan en de leerlingen hebben allemaal verschillende achtergronden.

De „Tango Martino“ in samenwerking met het gitaarensemble van Peter Gerits is ons eerste gezamenlijke project. Het dansen op livemuziek werkt voor ons heel inspirerend en levendig.

Het gitaar ensemble o.l.v. Peter Gerits zal buiten de Tango Martino ook nog Brabant van Guus Meeuwis,  Let Her Go van Passenger, SambaLa Bamba van Cees Hartog, Comptine d’un autre Été van Yann Tiersen, La Zandunga uit Mexico en Just give me a reason van Pink spelen.

Peter Gerits aan het woord; ‘De leerlingen die meedoen aan de tango zijn :

Nadine Somers, Casper Somers, Zoë Verweerden, Steffie van Ool, Mandy Verhees en Jeff Mennen. Leerlingen van mij uit  Budel.

Speciaal voor deze gelegenheid heb ik de”Tango Amaretto” gearrangeerd. voor gitaarensemble.

Origineel een solo-gitaarstuk van Cees Hartog uit zijn lesboek “All In One”.

Ik verzorg al meer dan 30 jaar het klassieke gitaaronderwijs bij Rick. Doe dit nog steeds met evenveel enthousiasme.

Het samenwerken met collega’s, in dit geval met Sandra, vind ik de meerwaarde van een school. Verschillende disciplines met elkaar verbinden. Ik vind het dan ook een mooi idee om jullie uitvoering te omlijsten’.

Ja beste lezers U begrijpt het al, voor Piet en Paul is er maar een heel klein rolletje weggelegd. Maar gaat het in de Kunsten ook niet vooral om de kunst van het weglaten! Een goede oefening dus ter verdere bekwaming van hun literaire hoogstandjes en een loutering voor het ego zal ik maar zeggen.

Uw presentator Anki Raemaekers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s