Titel van ons Cultureel Café luidt ‘Uit den Vreemde’, toch is het ook inheems.

En wel onze gasten. Ze zijn zowel uit directe omgeving en zeer begaan daarmee of ze komen van verre en zijn inmiddels meer dan ingeburgerd in onze gemeenschap.

Ten eerste wil ik graag aan U voorstellen Silv Joosten uit Tungelroy.

Silv is geboren en getogen in dit stille dorpje een eindje verderop en mag hier al 73 jaar wonen. En Silv is een vervent verzamelaar. Wat ooit begon met het uitpluizen van een stamboom is verworden tot een lijvig levenswerk met gegevens rondom de bewoners van dit landelijk stekje.

Aan de hand van de doopgegevens vanaf 1782 van alle kinderen in Tungelroy is er mag ik wel zeggen inmiddels ‘een solide eik’ gegroeid. Want vanaf 1863 zijn hier alle begrafenissen bijgekomen met gegevens van de overledenen en zelfs hun bijnamen zijn benoemd. Deze bijnamen zijn terug te vinden tot 1446 en waren uiteraard de grond van de latere familienamen.

De verzameling bestaat inmiddels uit foto’s, bidprentjes, brieven, krantenknipsels en dia’s. Alles keurig geordend en opgeborgen, maar toch ook steeds paraat om tentoonstellingen mee in te richten.

De reden dat ik op deze nog erg koude voorjaarsdag de straat van Silv en zijn vrouw indraai is een specifieke. De Indonesische internering en plaats van handeling. Silv heeft er zelf nog gewerkt in het kamp als 16 – jarige jongen. ‘Vies werk’, hij zucht er eens diep bij en er kruipt een pijnlijk lichtje in zijn ogen’. ‘Maar het verdiende uitermate goed’. Nu zal het niemands hobby zijn om in rioleringen te wroeten, dus geniet ik toch maar even van het lekker warme houtvuurtje dat speciaal voor mij aangestoken is in huize Joosten.Silv Joosten Tungelroy

Om het inzichtelijker te maken haalt hij een plakboek naar beneden. Enthousiast haal ik mijn mobiel tevoorschijn om wat materiaal in beeld te krijgen voor dit blog. Silv is er zeer zuinig op dus ik heb me moeten beperken tot twee foto’s. Maar zondag neemt hij wat ter inzage mee.

Wat later het onderkomen zou worden voor ‘de Molukse gemeenschap’ is ooit aangevangen als het arbeidskamp ‘De Wallen’. Hier werden jonge Nederlandse mannen te werk gesteld voor het Duitse Rijk in WO II. Later werd het een opleidingskamp voor de Koninklijke marechaussee en nog later een onderkomen voor de KNIL. Een mix van Indonesische en Nederlandse vluchtelingen. In 1951 kwamen de eerste 34 Amboneese gezinnen aan. Later is dit uitgegroeid tot 195 personen. Het kamp lag in de Tungelder Wallen en kreeg de idyllische naam ‘Woonoord Tungelroy’. In eerste instantie kregen de bewoners gratis eten want ze mochten niet werken. Dat was natuurlijk heftig wennen, want rijst was in deze tijd in Nederland niet zo’n gemeengoed als heden ten dage. In 1957 werden er echter keukentjes aan de barakken gebouwd en kon men zelf koken. Ze kookten veel vis, Silv trekt een wat scheef gezicht, want hij is absoluut geen visliefhebber. Momenteel is het een uitgestorven gebied daar in die wallen maar in die tijd lagen er diverse boerderijen in de omtrek. Op enig moment was er zelfs een kleuterklasje en konden de kinderen gewoon naar school. In 1969 zijn de laatste bewoners naar Weert vertrokken en uiteindelijk zijn hun bos villa’s afgebroken en gerecycled als varkensstal of schuur bij plaatselijke boeren.Silv Joosten Tungelroy

Silv kan uren vertellen want dagelijks wordt hij inmiddels aangehouden en voorzien van foto’s en materiaal rondom deze kleine gemeenschap. Lachend zegt zijn vrouw dat hij dan ook zijn cognacje op de tijd krijgt. Heeft hij namelijk in het kamp leren drinken en dat maakt de nostalgie nog meer te koesteren.

Silv heeft een tweetal boeken op zijn naam staan. ‘As de kerrekklokke loewe’ over 200 jaar kerk in Tungelder en ‘Tosse Wel en Pelmersheij’ met een verzameling rondom de gemeenschap. Natuurlijk heeft ie nog veel plannen dus het zou best eens kunnen dat een volgend werk niet zo lang laat wachten.

Persoonlijk maakte een foto erg veel indruk op me. Een theatrale uitstalling op een boerenkar net na de bevrijding. Een heel bizar plaatje waar Adolf Hitler en consorten verbeeld staan met een treffende gelijkenis. Het doet je toch even huiveren, zo dichtbij was het dus wel.

Wilt U meer weten over Tungelroy of heeft U er juist informatie over, Silv ontvangt U graag. Ondertussen kunt U zondag om 11.00 uur gewoon naar de foyer van het Munttheater in Weert komen waar U alvast eens kennis kunt maken.

In het volgende blog zal ik dieper ingaan op de thematiek rondom onze Antiliaans/Arubaanse gemeenschap.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s