De beloofde columns van Paul Sterk en Piet Poell van het eerste Cultureel Café Weert 2012.

We zijn absoluut niet de enige cultuur minnaars in Weert dat hebben we afgelopen zondag mogen ervaren. We zijn er dan ook erg blij mee en hopen de volgende keer nog meer ‘liefdes’ tegen het lijf te lopen.

Hieronder en in het volgende 2 blogs de columns uit het café van 4 november van Paul en Piet.

Voor de duidelijkheid zal ik ze separaat plaatsen, zodat we geen vermenging van stijlen krijgen. Bovendien ademt iedere column een eigen sfeer uit en voor het invoelend vermogen onder lezers wel zo prettig.

Ook hebben een aantal mensen aan onze oproep gehoor gegeven en hun eigen sfeer aan het papier van het Munttheater toevertrouwd.

Deze krijgt U als nagift in het derde blog van deze dag.

Dat hun romantisch hart geraakt is zal uit de teksten blijken. Bovendien denk ik dat het prachtig gespeelde concert van Vitaly Pisarenko zeker aan deze pennenvruchten meegeholpen zal hebben. Absolute top op het gebied van de romantische muziek. Het leuke vond ik – als visueel ingesteld mens – dat direct waar te nemen was dat hij uit een Russische traditie komt. Grappig toch dat je mensen uit een bepaalde hoek van de wereld meteen weet te plaatsen. Als U me nu vraagt; ‘waar zie je dat aan’! Dan moet ik eigenlijk het antwoord schuldig blijven, of zou het aan mijn romantische ziel liggen!

Geniet vooral van de navolgende schrijfsels.

Tot de volgende keer in het Munttheater, het zal dan 3 februari 2013 zijn en het programma zullen we weer tijdig publiceren. Wel kan ik al aangeven dat we weer op de romantische toer gaan. Anki Raemaekers

Romantiek en molens in Weert.

Voor alle molens in de gemeente Weert schrijf ik een sonnet. Het eerste sonnet in deze reeks was ter ere van het eeuwfeest van de Annamolen van Keent in 2012. Deze beltmolen (ook bergmolen genoemd) bleef de eerste 22 jaar naamloos. In 1934 trouwde molenaar Sjang Clijsters met Anna Truyen. Als huwelijkscadeau gaf hij  de molen de naam van zijn bruid. Opvallend aan de molen is dat de helft wit gepleisterd is en de andere helft gewoon uit bruin baksteen bestaat. Het sonnet ‘Anna in de wind’ is op muziek gezet door zanger Harold K. Het gedicht hangt op een bord bij de molenpoort. Verder is het te lezen op een doek van 6 meter hoog, dat op speciale dagen bij de Annamolen wordt opgehangen. Tijdens de feestelijke presentatie van het sonnet in mei 2012 was ook een dochter van Anna aanwezig.

Anna in de wind

Ze verrijst uit het achterland van Keent,

Half gesluierd, in het wit op de belt,

Waar een mistvlaag de sage vertelt

Van de vrouw waaraan ze haar naam ontleent.

Tot de bruiloft van de molenaar

Bleef ze blank en onbeschreven.

Het bleek het keerpunt in haar leven:

De thuiskomst van dit liefdespaar.

De bruid wachtte een waardig onthaal:

Haar naam werd aan de kap gekluisterd.

Een trouwcadeau van haar gemaal.

 

Wie haar in stilte bezoekt en goed luistert

Hoort uit de velden een vervlogen verhaal

En weet waarom de wind ‘Anna’ fluistert.

Paul Sterk, 2012

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s