Dante een column van Paul Sterk voor CCW Weert.

Geen romantiek zonder zwarte romantiek. Pianist Vitaly Pisarenko heeft dit goed begrepen. Eén van de muziekstukken die je kunt horen in het Muziekmatinee dat na het Cultureel Café Weert plaatsvindt is een passage uit Dante’s Symfonie van Franz Liszt. Dante, de schrijver van de Goddelijke Komedie, heeft met zijn reis naar het vagevuur en de hel door de jaren heen veel kunstenaars geïnspireerd. Ook in mijn eigen werk maak ik dankbaar gebruik van Dante. In mijn debuutroman ‘Via sterren en zeemeerminnen’, een roadnovel, fungeert popgroep Wilco als gids om de hoofdpersoon bij zijn louterende reis te vergezellen, net als Dante op zijn tocht begeleid werd door de dichter Vergilius. En in mijn roman ‘Apostel van Tricht’ mocht Dante al helemaal niet ontbreken. De Apostel is een boek over leven en dood, leven na de dood, heiligen en zonderaars, God en de duivel. Hemel en hel zijn dan altijd nabij.

In ‘Apostel van Tricht’ verdwaalt hoofdpersoon  Zefan op een gegeven moment in een donker bos, net als Dante in het begin van zijn Goddelijke Komedie. Zefan heeft radiocontact met Johan, een geleerde man die in Maastricht woont. Per radio vertelt Zefan wat hij in dat bos gezien heeft. Een fragment:

Johan meldde zich deze ochtend uit eigen beweging. Tot nu toe was ik degene geweest die de oproep deed. Mijn bericht dat de wegenkaarten niet accuraat waren verontrustte hem, met name toen ik vertelde dat ik in een bos beland was zonder dat ik het in de gaten had. Hij zei dat ik geen risico’s mocht nemen. Misstappen konden fataal zijn. Ik hoorde zijn lach door de luidspreker schallen toen ik vertelde dat ik een haan had gevangen en een hagedis en een haas bij me vandaan schoten. De hagedis verbaasde hem. In deze bossen leefden geen hagedissen. Waarschijnlijk was het beestje weggevlucht uit de warme vlakte en verdwaald. Johan kende veel symbolen. Hij sprak over de geschiedenis van de versteende hagedis, die uit zijn winterslaap ontwaakte en gezien werd als teken van opstanding uit de dood. De haas, rampetampend wonder van voortplanting, stond natuurlijk voor vruchtbaarheid en in de meer extreme variant voor wellust. En de trots kraaiende haan voor waakzaamheid en herrijzenis. De aankondiging van de nieuwe dag.

“Vreemd, die ochtendschemering in dat bos,” mompelde Johan. “Misschien leg ik in deze tijd dwarsverbanden die er niet zijn. Ooit gehoord van Dante?” vroeg hij.

Natuurlijk kende ik de beroemde Dante’s pizzeria uit de geboorteplaats van mijn moeder. Het water liep in mijn mond. Vooral hun rijkelijk met peperoni, kappertjes, paprika, salami, kaas, olijven, cayennepeper en oregano belegde pizza Inferno was tot wijd in de omtrek geliefd. Een omweg waard.

“Dante, de dichter! Jij barbaar! Die wordt wakker in een onbegaanbaar woud, zonder dat hij weet waar hij is. Net als bij jou komen drie dieren op zijn pad. Een panter, een leeuw en een wolvin. Ze belemmeren hem om zijn weg door het bos te vervolgen. Allemaal symbolen voor iets anders. Voor wellust, trots en hebzucht. En nu verschijnen de haas, de haan en de hagedis. Een andere nuancering, dat begrijp ik. Het lijkt ver gezocht. Alleen… sinds de ontmoeting met de poedel is in deze droom niets meer wat het lijkt. Het zal een speling van het lot zijn. Vergeet mijn gedachtespinsels, beste Zefan. Ik moest hier toevallig aan denken toen je over die drie dieren begon. Zorg dat je veilig thuiskomt en als je onderweg iemand zou ontmoeten, ga er dan maar vanuit dat die persoon God niet heeft gekend.”

Paul Sterk

[Fragment uit: Paul Sterk, Apostel van Tricht, Uitgeverij TIC, 2011]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s